Teflon™

Wynalezienie nieprzywierających powłok Teflon™

W roku 1938 Roy Plunkett badał czynniki chłodnicze, które przechowywał w butli. Po kolejnym otwarciu pojemnika naukowiec stwierdził, że gaz się ulotnił. Uległ polimeryzacji, tworząc politetrafluoroetylen – żywicę o nadzwyczajnej śliskości oraz niezwykłej odporności na działanie środków chemicznych i wysokiej temperatury. Podczas II wojny światowej materiał ten okazał się wyjątkowo przydatny w projekcie Manhattan. W latach pięćdziesiątych dwudziestego wieku produkt — oznaczony obecnie znakiem towarowym Teflon™ — trafił do powszechnego użycia. Znalazł zastosowanie w przemyśle elektronicznym, chemicznym i motoryzacyjnym. Rynek produktów marki Teflon™ przeżył rozkwit w latach sześćdziesiątych, gdy stał się powszechnie dostępny w naczyniach kuchennych z nieprzywierającą powłoką.

Roy J. Plunkett (1910-1994) zasłynął jako wynalazca tworzywa Teflon™, ale jego długa kariera zawodowa w firmie Chemours trwała jeszcze kilkadziesiąt lat po tym słynnym odkryciu z 1938 roku. Plunkett podjął pracę w firmie Chemours bezpośrednio po uzyskaniu doktoratu z chemii organicznej na Uniwersytecie Stanowym w Ohio w 1936 roku. Miał zaledwie 27 lat, kiedy w kwietniu 1938 r. odkrył coś niezwykłego podczas eksperymentów z gazami, pochodnymi czynników chłodniczych Freon™. Otóż, pozostawiona na noc próbka zamarzła, tworząc białawą, woskowatą substancję stałą. Zamiast wyrzucić materiał powstały wskutek ewidentnego błędu, Plunkett i jego asystent zbadali ten nowy polimer i odkryli, że ma on bardzo nietypowe właściwości: jest niezwykle śliski oraz obojętny wobec praktycznie wszystkich związków chemicznych, w tym bardzo żrących kwasów. Produkt, zarejestrowany w 1945 r. pod znakiem towarowym Teflon, został po raz pierwszy użyty do celów wojskowych w pociskach artyleryjskich oraz w produkcji materiałów jądrowych w projekcie Manhattan. Po II wojnie światowej firma Chemours odkryła szeroki zakres zastosowań tworzywa Teflon™, między innymi jako izolatora kabli elektrycznych, substancji zapobiegającej zabrudzeniu i zaplamieniu tkanin oraz nieprzywierającej powłoki naczyń kuchennych.

W 1939 r. Roy J. Plunkett opuścił miejsce swojego słynnego odkrycia - Chemours’s Jackson Laboratory, by objąć stanowisko naczelnego chemika w należących do firmy zakładach Chambers Works produkujących tetraetyloołów (TEL). Do roku 1952 pracował tam na kilku stanowiskach administracyjnych, następnie przeniósł się do Działu Chemikaliów Organicznych, a na koniec powrócił do Działu Freon Products. Plunkett odszedł na emeryturę jako dyrektor operacyjny Działu Freon Products w 1975 roku. Przyznano mu szereg tytułów, między innymi w 1973 roku został wybrany do Galerii Sław Przemysłu Tworzyw Sztucznych, a w 1985 r. - do Krajowej Galerii Sławnych Wynalazców. Firma Chemours uhonorowała Plunketta, ufundowując nagrodę jego imienia, którą po raz pierwszy przyznano w 1988 r., aby uczcić pięćdziesięciolecie wynalezienia tworzywa Teflon™. Nagroda Plunketta jest wyrazem uznania dla ludzi, którzy przyczynili się do powstania ważnych nowych produktów, wykorzystując do tego celu Teflon™.